lunes, 22 de enero de 2018

Zouke, Anagnostikon: 60. Ἡ Ἀττική


῾Η γῆ τῆς Ἀττικῆς πάντοθεν μὲν ὑπὸ θαλάττης περιβάλλεται, ἀπὸ βορρᾶ (βορρᾶς, βορέας: ἄρκτος Ν ↔ νότος: μεσημβρία S) δὲ μετὰ τῆς Βοιωτίας συνέχεται.

Resultado de imagen de ATICA ANTIGUA

 Ἀεὶ μὲν τῆς Ἀττικῆς γῆς τὸ κλῖμα εὐκραές (εὐκραής · εὔκρατος, lat. temperatus) ἐστι, μάλιστα δ’ ὁπότε βορρᾶς (βορέας ὁ ἀπὸ τοῦ ἄρκτου πνέων ἄνεμος) πνεῖ. Πολλοὶ τῶν κατοίκων τῆς Ἀττικῆς γεωργοί εἰσι καὶ τὴν γῆν γεωργοῦσιν. Οἰκοῦσι δ’ ἐν κώμαις καλαῖς καὶ ἄφθονα (ἄφθονος· πολύς) τὰ ἐπιτήδεια ἐχούσαις, χρῶνται (< χράομαι) δὲ κόσμῳ τῶν οἰκιῶν ταῖς ἀλωπεκαῖς (· δοραῖς  ἀλωπεκείαις < ἀλώπηξ).


Resultado de imagen de PIEL ZORRO
δορὰ ἀλωπεκεῖα
῎Εχει δ’ ἡ Ἀττικὴ καὶ δένδρα ἄφθονα, μάλιστα δ’ ἐλαίας, ἀμυγδαλᾶς καὶ συκᾶς, αἵ ἀφθόνους καρποὺς παρέχουσι. Καὶ πάλαι δ’ ἡ γῆ τῆς Ἀττικῆς πλείστας προσόδους (lat. reditus) παρεῖχε· σπειρομένη γὰρ, ἔφερε καρπούς, ὀρυσσομένη (ὀρύσσω· σκάπτω) δὲ λίθον. Ηὐδοκίμουν (εὐδοκιμῶ· ἐπαίνου τυγχάνω, ἐπαινοῦμαι) δ’ ἐν τῇ γῇ καὶ ἐλαῖαι καὶ ἀμυγδαλαῖ καὶ συκαῖ. ᾽Εκ δὲ τοῦ λίθου κάλλιστοι μὲν ναοί, κάλλιστοι δὲ βωμοί, εὐπρεπέστατα (ἡ εὐπρέπεια· τὸ κάλλος, ἡ εὐσχημοσύνη) δ’ ἀγάλματα τοῖς θεοῖς ἐγίγνοντο. ῾Ιερὸν δὲ μέγιστον τῇ ᾽Αθηνᾷ ἵδρυτο (ἵδρυμαι· κτίζω), ὁ ἐπὶ τῆς Ἀκροπόλεως ναὸς τῆς ᾽Αθηνᾶς, ὁ καλούμενος Παρθενών.

 Ὁμοίως δ’ ἐκ τοῦ αὐτοῦ λίθου καὶ τοῦ ῾Ερμοῦ εἰκόνες ἐγίγνοντο, ῾Ερμαῖ καλούμεναι· τὸν γὰρ ῾Ερμῆν πολὺ ἐτίμων οἱ Ἀθηναῖοι. Ἵδρυον δὲ τοὺς ῾Ερμᾶς πολλαχοῦ τῆς Ἀττικῆς γῆς καὶ ποικίλας συμβουλὰς ἐν αὐτοῖς ἀνέγραφον. Καὶ στοὰ δὲ τοῦ ῾Ερμοῦ ἐν Ἀθήναις ἦν. 
Resultado de imagen de wiki herma
Ἕρμα
 


στοά

lunes, 15 de enero de 2018

Zouke, Anagnostikon: 59. Φαλῖνος* καὶ Κλέαρχος* (cfr. Xen. Anab 2,1)


    ῏Ην περὶ πλήθουσαν ἀγορὰν (· περὶ μεσημϐρίαν, ὅτε πλῆθος ἀνθρώπων ἐν τῇ ἀγορᾷ διατρίϐει) καὶ ἔρχονται παρὰ βασιλέως πρέσβεις (πρέσβυς· πρεσβευτής), ὧν εἷς Φαλῖνος ῞Ελλην, ὅς ἐτύγχανε παρὰ Τισσαφέρνους*  τιμώμενος. Οὗτος παρεκελεύετο τοῖς ῞Ελλησι παραδοῦναι τὰ ὅπλα βασιλεῖ. Πρὸς τοῦτον Κλέαρχος ἀποκρίνεται· 
   «῏Ω Φαλῖνε, ἐγὼ ἄσμενος (· οὐκ ἄκων) ἑώρακά (< ὁράω) σε· σύ τε γὰρ ῞Ελλην εἶ καὶ ἡμεῖς τοσοῦτοι, οὓς σὺ ὁρᾷς. Συμβούλευσον οὖν ὑμῖν ὅ,τι σοι δοκεῖ ἄριστον εἶναι καὶ ὅ τιμήν σοι οἴσει (< φέρω fut.) ἐν τῷ μέλλοντι· γιγνώσκεις γὰρ ὅτι ἀνάγκη λέγεσθαι, ἅ ἄν ἡμῖν συμβουλεύσῃς. ῾Ημεῖς, ὡς γιγνώσκεις, τὸν ἀγῶνα τοῦτον οὐκ ἀνειλόμεθα (< αἱρέω) διὰ φιλονεικίαν (φιλονεικία · ζῆλος, ἅμιλλα), ἀλλὰ διότι ἐβουλόμεθα χαρίζεσθαι Κύρῳ*, ἀνθ’ ὧν ὑπ’ αὐτοῦ εὖ ἐπάθομεν. Νῦν δ’ἐπεὶ Κῦρος τέθνηκεν, ἐν τοιούτοις πράγμασίν (πράγμα· ἀπορία)  ἐσμεν, ἐν οἴοις οὐδεπώποτε γέγονε τῶν ῾Ελλήνων τις· ἠναγκάσμεθα γὰρ ἀγωνίζεσθαι τηλικοῦτον ἀγῶνα, ἡλίκος  οὐδεπώποτε γέγονε τοῖς ῞Ελλησιν, ἐξ οὗ μεμνήμεθα. Κινδυνεύομεν δὲ παθεῖν, οἷα οὐδέποτε μέχρι σήμερον ἐπάθομεν. Χάριν οὖν ἕξομεν, ᾥτινι συμβουλεύσει ἡμῖν τὰ ἄριστα ».

   Φαλῖνος δ’ἀκούσας εἶπεν·
   «᾽Εμοὶ μὲν δοκεῖ ποιεῖν ὑμᾶς, ἃ συμφέρει. Εἰ μὲν γάρ ἐστι (· δυνατόν ἐστι) σωθῆναι ὑμᾶς ἑνὶ ᾧτινι δήποτε τρόπῳ, πειρᾶσθε σῴζεσθαι, εἰ δὲ μή, φίλοι τῷ βασιλεῖ γίγνεσθε. ῾Ηγοῦμαι μέντοι ἄκοντος (ἄκων· οὐκ ἑκών) βασιλέως οὐχ οἷόν (δυνατόν) τ’ εἶναι ὑμᾶς σωθῆναι».

Κλέαρχος δ’ ἀποκρίνεται·
   «῾Οπότερον (lat. uter) μὲν ποιήσομεν, βουλευσόμεθα· νῦν δ’ ἀπάγγελλε τῷ βασιλεῖ ὅτι οὐδὲν αὐτῷ ἐπιβουλευόμεθα (ἐπιβουλεύομαι· κατασκευάζω, μηχανάομαι) ».

῞Ο,τι δὲ ποιήσοι, οὐκ ἐδήλωσε.

* Φαλῖνος· Ἕλλην, εἰς ὑπηρεσίαν τοῦ Ἀρταξέρξου (404-358 ΒC), βασιλέως τῶν Περσῶν

* Κλέαρχος· στρατηγὸς Λακεδαιμονίος ὃς συνεκεστράτευσα μετὰ τοῦ Κύρου κατὰ τοῦ Ἀρταξέρξου
* Τισσαφέρνης (+ 395 BC), σατράπης τῆς Λυδίας καὶ Καρίας
* Κῦρος ὁ νεώτερος (+ 401 BC), ἀδελφὸς τῆς βασιλέως Ἀρταξέρξου δευτέρου.

lunes, 8 de enero de 2018

Zouke, Anagnostikon: 58. Σωκράτης πρὸς Λαμπροκλέα

    Σωκράτης αἰσθόμενός ποτε Λαμπροκλέα (Λαμπροκλης, νέος εὐγενὴς Ἀθηναῖος, φίλος καὶ μαθητὴς τοῦ Σωκράτους) χαλεπαίνοντα πρὸς τοὺς γονέας εἶπεν αὐτῷ· «Γιγνώσκεις ἆρά (lat. -ne?) γε (lat. quidem), ὦ παῖ, ὅτι τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι ἀχάριστοι καλοῦνται; τί δὲ ποιοῦντες οὗτοι τὸ ὄνομα τοῦτο ἔχουσιν;» 

    « Ὅτι πολλὰ ἄλλα εὖ παθόντες (εὖ πάσχω· ευεργετοῦμαι)», ἔφη, «οὐδεμίαν χάριν ἔχουσι τοῖς εὐεργετήσασιν (εὐεργετέω < εὐεργέτης· ὁ εὖ ποιῶν τινα)».


Resultado de imagen de pietas de eneas



    « Ἀλλὰ σκεψώμεθα (σκέπτομαι· ἐνθυμέομαι)», ἔφη Σωκράτης, «τίνας ἄλλους ἂν ὑπὸ τίνων εὕροιμεν εὐηργετημένους ἢ παῖδας ὑπὸ γονέων; ποῖα δὲ καὶ πόσα ἐστὶ τὰ ὑπ’ αὐτῶν τοῖς υἱοῖς παρεχόμενα ἀγαθά; πηλίκους δὲ πόνους πονοῦσι χάριν αὐτῶν (· ὑπὲρ αὐτῶν); ὑπὸ ποίας δέ τινος ἀνάγκης ταῦτα πάντα πράττουσι; πότερον, ὡς εὖ παθόντες ποτὲ ὑπὸ τῶν υἱῶν ἢ ὡς μέλλοντες χάριν παρ’ αὐτῶν ἀπολήψεσθαι (ἀπολαμβάνω); τίσιν οὖν ἄλλοις ἢ τοῖς υἱοῖς προσήκει (· πρέπει) σέβεσθαι τοὺς γονέας;

    ᾽Εγὼ μέν, ὦ παῖ, λογίζομαι ὅτι ἀμφότεροι μὲν οἱ γονεῖς πονοῦσι δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας, ἑκάτερος δέ, ἐὰν ἄττα (· τινά) ἐλλείπῃ (ἐλλείπω· δέω) τοὺς υἱούς, ἐπιμελεῖται, ὅπως ὡς πλεῖστα ἀγαθὰ αὐτοῖς παρασκευάσει· καὶ ὁ μὲν πατὴρ τῶν ἔξω τοῦ οἴκου ἐπιμελεῖται, ἡ δὲ μήτηρ τὰ ἐν τῷ οἴκῳ διοικεῖ· οὐδέτερος δὲ χαλεπαίνει ἐπὶ τοῖς τοιούτοις πόνοις· ἢ οὐκ ἀληθῆ ταῦτά ἐστι;» 

    Λαμπροκλῆς δ’ ἔφη· «Καὶ ταῦτα καὶ ἄλλα πολλαπλασίονα ποιοῦσιν οἱ γονεῖς· οὐδενὸς δ’ ἀπέχουσιν, ἵνα ἕκαστος τῶν υἱῶν πλεῖστα τὰ ἀγαθὰ ἔχῃ· γιγνώσκω δ’ ἔτι ὅτι οἱ γονεῖς καὶ τὴν ζωὴν θύουσιν ὑπὲρ τῶν τέκνων». 


    Καὶ ὁ Σωκράτης ἔφη· «᾽Εὰν οὖν, ὦ παῖ, σωφρονῇς,  μηδὲν παύου τιμῶν τοὺς γονέας, ἵνα μὴ ἀχάριστος γένῃ. Εἰ γὰρ ὑπολάβοιέν (ὑπολαμβάνω· νομίζω) σε ἀχάριστον περὶ τοὺς γονέας εἶναι, οὐδεὶς ἂν νομίσειέ σε ἀγαθὸν πολίτην ἔσεσθαι».

martes, 2 de enero de 2018

N.J. Stoffel, ἐπίτομη τῆς καινὴς διαθήκης: οἱ μάγοι ἀπ’ ἀνατολῶν

Τοῦ δὲ ᾿Ιησοῦ γεννηθέντος, ἰδού, μάγοι ἀπ’ ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα λέγοντες· «Ποῦ ἐστιν ὁ γεννηθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἴουδαίων; εἴδομεν γὰρ τὸν ἀστέρα αὐτοῦ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ».

Ἀκούσας δὲ Ἡρώδης ὁ βασιλεὺς ἐταράχθη (ταράττω· φοβέω, εἰς ταραχὴν καθίστημι) καὶ, συγκαλεσάμενος τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ τοὺς γραμματεῖς τοῦ λαοῦ, ἐπυνθάνετο παρ’αὐτῶν, ποῦ ὁ Χριστὸς μέλλει γεννηθῆναι.

Οἱ δὲ εἶπον· «ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας, οὕτω γὰρ γέγραπται διὰ τοῦ προφήτου».


Τότε ὁ Ἡρώδης ἔπεμψε τοὺς μάγους εἰς Βηθλεὲμ καὶ εἶπεν· «Πορεύεσθε, καὶ ἐπειδὰν εὕρητε τὸ παιδίον, ἀπαγγέλλετέ μοι, ὅπως καὶ ἐγώ ἐλθὼν προσκυνήσω αὐτῷ».


Οἱ δὲ μάγοι ἐπορεύθησαν, καὶ ἰδού, ὁ ἀστὴρ ὃν εἶδον ὲν τῇ ἀνατολῇ, προῆγεν αὐτοὺς ἄχρι τοῦ καταλύματος, οὗ ἦν τὸ παιδίον.
Ἰδόντες δὲ τὸν ἀστέρα ἐχάρησαν σφόδρα.


Καὶ ἐλθόντες εἰς τὴν οἰκίαν, εἶδον τὸ παιδίον μετὰ Μαρίας, τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ προσκυνήσαντες ἐδωρήσαντο (< δῶρον) αὐτῷ χρυσὸν καὶ λίβανον καὶ σμύρναν.


Resultado de imagen de icono oriental reyes magos

 

Καὶ χρηματισθέντες (χρηματίζω· μαντεύομαι) κατ’ ὄναρ μὴ ἀνακάμψαι (ἀνακάμπτω· ἀναστρέφω) πρὸς ῾Ηρώδην, δι’ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τὴν χῶραν αὐτῶν.

sábado, 23 de diciembre de 2017

N.J. Stoffel, ἐπίτομη τῆς καινὴς διαθήκης: ἡ γένεσις τοῦ ᾿Ιησοῦ

8. Ὅτε ἡ Μαρία πάλιν ἦλθεν εἰς Ναζαρέτ, ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου κατ’ ὄναρ (ὄναρ, lat. somnium; ὕπνος, lat. somnus) ἐφάνη τῷ Ἰωσὴφ λέγων· 
   «Ἰωσήφ, υἱὸς Δαβίδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαρίαν, τὴν γυναῖκά σου· τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματός ἐστιν Ἀγίου. Γεννήσει δὲ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν· οὗτος γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν».

Ἐγερθεὶς δὲ ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ τοῦ ὕπνου ἑποίησεν ὡς προσέταξεν αὐτῴ ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου καὶ παρέλαβε τὴν Μαρίαν πρὸς ἑαυτόν.


9. Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐξῆλθε δόγμα παρὰ Καίσαρος Αὐγούστου, τοῦ πρώτου τῶν Ῥωμαίων αὐτοκράτορος, ἀπογράφεσθαι πάντας τοὺς πολίτας, ἕκαστον ἐν τῇ ἰδίᾳ πόλει.


Ὁ Ἰωσὴφ οὖν, ὅτι ἦν ἐξ οἴκου καὶ πατριᾶς Δαθίδ, ἐπορεύετο σὺν Μαρίᾳ ἐκ τῆς πόλεως Ναζαρὲτ εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ, ἣ ἐκαλεῖτο Βηθλεέμ.


Ἐκεῖ ἡ Μαρία ἐγέννησεν υἱὸν καὶ σπαργανώσασα αὐτὸν ἀνέκλινεν ἐν φάτνῃ, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι.


Resultado de imagen de icono nacimiento de jesús


10. Ἐν τῇ αὐτῇ χώρᾳ ἦσαν ποιμένες φυλάσσοντες τὰ ποίμνια τῆς νυκτός. Καὶ, ἰδού, ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου ἐφαίνετο αὐτοῖς καὶ εἶπεν·  

   «Μὴ φοβεῖσθε, εὐαγγελίζομαι γὰρ ἡμῖν χαρὰν μεγάλην, ἣ ἔσται παντὶ τῷ λαῷ.
   Σήμερον γὰρ ἐγεννήθη ὁ Σωτήρ, ὅς ἐστι Χριστὸς Κύριος ἐν πόλει Δαβίδ , καὶ τοῦτο ὑμῖν τὸ σημεῖον· εὑρήσετε τὸ βρέφος ἐσπαργανωμένον καὶ κείμενον ἐν φάτνῃ».

Καὶ ἐξαίφνης ἐγένετο σὺν τῷ ἀγγέλῳ πλῆθος στρατιᾶς οὐρανίου αἰνούντων τὸν Θεὸν καὶ λεγόντων· Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκίας.


11. Ὡς δὲ οἱ ἄγγελοι ἀπῆλθον εἰς τὸν οὐρανόν, οἱ ποιμένες ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους· «Ἔλθωμεν εἰς Βηθλεὲμ καὶ ἴδωμεν, ὃ ὁ Κύριος ἐγνώρισεν ἡμῖν».


Καὶ ἦλθον σπεύσαντες καὶ εὗρον τήν τε Μαρίαν καὶ τὸν Ἰωσὴφ καὶ τὸ βρέφος κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ.


Τότε διεγνώρισαν τὰ ῥήματα τοῦ ἀγγέλου καὶ ὑπέστρεψαν δοξάζοντες καὶ αἰνοῦντες τὸν Θεόν. Πάντες δέ, οἱ ἀκούσαντες τοῦτο, ἐθαύμασαν.


Τῇ δὲ ὀγδόῃ (
· VIII) ἡμέρᾳ τὸ ὄνoμα τοῦ παιδίου ἐκλήθη Ἰησοῦς, ὥσπερ προσέταξεν ὁ ἄγγελος πρὸ τῆς γενεᾶς αὐτοῦ.

lunes, 18 de diciembre de 2017

Zouke, Anagnostikon: 57. Πολιτεία Πεισιστράτου

    Πεισίστρατος, ὅτε ἐγκρατὴς τῆς ἀρχῆς ἐγένετο, μετεπέμψατο (μεταπέμπω: παρακαλέω) εἰς Ἀθήνας τοὺς ἀγρότας καὶ ἐν ἀγορᾷ τάδε πρὸς τούτους ἔλεξεν· «Ἄνδρες πολῖται, καθ’ ἡμέραν εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἐρχόμενοι ἀλλήλοις μάχεσθε καὶ οὐδὲν ὑμᾶς αὐτοὺς ὠφελεῖτε. Διαλύσαντες τὰς πρὸς ἀλλήλους ἔχθρας διαλλάξασθε (διαλλάττω· φίλους ποιέω) ἀλλήλοις καὶ παύσασθε ἐρχόμενοι εἰς Ἀθήνας. ῞Εκαστος παρεχέτω ἑαυτὸν ἐν τοῖς ἀγροῖς δίκαιον τοῖς ἄλλοις. Μηδέποτε δ’ ἄεργοι (· ἀ-ἐργός) μένετε· οἱ γὰρ ἄεργοι ἐχθροὶ ἑαυτοῖς εἰσι καὶ δούλους τῶν παθῶν ἑαυτοὺς ποιοῦσιν. ᾽Εγὼ δὲ φιλῶν ὑμᾶς ὡς ἐμαυτὸν ἐπιμελήσομαι (ἐπιμελοῦμαι· προθυμοῦμαι· πάντα ποιῶ ὅπως τι γενήσεται) ὑμῶν βέλτιον ἢ ὑμεῖς ὑμῶν αὐτῶν. Κηδόμενος γὰρ ὑμῶν κήδομαι (· φροντίζω, βοηθέω, ἐπιλεμοῦμαι) ἐμαυτοῦ. Οὕτω δὲ φίλον ὑμῖν καὶ τῇ πατρίδι ποιήσω ἐμαυτόν, ὥστε οὐδὲν ὑμᾶς ἐπιλείψει (ἐπιλείπω· ἐνδέω, lat. deficio)· εἰ δ’ ἀπορήσετε (ἀπορέω· ἐν ἀπόροις εἰμι) σπερμάτων, εὐθὺς ταῦτα ἕξετε (τοῦτ’ ἔστιν, παρέξετε) παρ’ ἐμοῦ».


Resultado de imagen de pisístrato
Πεισίστρατος τύραννος τῶν Ἀθηναιῶν
     Οἱ ἀγρόται ἀκούσαντες ταῦτα ἥσθησαν (< ἥδομαι) καὶ εἶπον· «᾽Επειδὴ καὶ ἡμεῖς κηδόμεθα ἡμῶν αὐτῶν, πεισόμεθά σοι. ᾽Εὰν σὺ φιλῇς ἡμᾶς καὶ δίκαιον σαυτὸν παρέχης, χάριν σοι ἕξομεν. Οὕτω πράττων σαυτῷ ὑπουργεῖς· εὐχόμεθα δὲ τῷ θεῷ συμπρᾶξαί (συμπράττω· βοηθέω) σοι».

    ᾽Εκ τούτου οἱ μὲν ἀγρόται ἐν τοῖς ἀγροῖς διέτριβον, Πεισίστρατος δὲ διῴκησε (< διοικέω· ἄρχω) τὰς Ἀθήνας σωφρόνως καὶ συμφερόντως ἑαυτῷ τε καὶ τοῖς πολίταις.

lunes, 11 de diciembre de 2017

Zouke, Anagnostikon: 56. ῎Ελαφος καὶ ἁλιεύς

    ῎Ελαφος ὑπὸ κυνηγῶν ἐδιώκετο. Φεύγουσα οὖν ἔθει (θέω· τρέχω) σπουδῇ διὰ τοῦ πεδίου καὶ τῇ τῶν ποδῶν ταχυτῆτι εἰς τὸ ἄκρον αὐτοῦ ἀφίκετο, ἔνθα ποταμὸς ἔρρει. ᾽Εν αὐτῷ δ’ ἐπὶ νεὼς ἄνθρωπος ἔπλει, ὅς ταῖς χερσὶν ἔνευε (νεύω· κατασείω) πρὸς αὐτήν. ῾Ως τοῦτον ἡ ἔλαφος ἐθεάσατο, ἐδεῖτο (δέομαι· ἱκετεύω) αὐτοῦ κατακρύψαι αὐτὴν παντὶ τρόπῳ. Ὁ δὲ τοῖς λόγοις πείθει αὐτὴν εἰσελθεῖν (πείθω τινά τι = παραινέω τινὶ ποιεῖν τι) εἰς σπήλαιον, ἕως ἂν ἴδωσι, τί οἱ κυνηγοὶ δράσουσιν.

Resultado de imagen de a deer
῎Ελαφος


    Οἱ μὲν μάτην πειραθέντες ἐν τῷ πεδίῳ θηρᾶσαι τὴν ἔλαφον καὶ τῷ πόνῳ ταλαιπωρηθέντες (ταλαιπωρέω· κάμνω) παρεγένοντο εἰς τὸν ποταμὸν καὶ τὸν ἄνθρωπον ἠρώτησαν, εἰ ἔλαφον τεθέαται παρελθοῦσαν ἐκεῖθεν.


    ῾Ο δὲ αἰδεσθεὶς (αἰδέομαι· φυλάττω) τὴν προτέραν πρὸς τὴν ἔλαφον ὁμολογίαν τῇ μὲν φωνῇ ἠρνεῖτο (ἀρνέομαι ↔  φημί) αὐτὴν θεάσασθαι, τῇ δὲ χειρὶ ἔνευεν, ὅπου ἐκέκρυπτο. Οἱ δὲ κυνηγοὶ πιστεύσαντες τοῖς λόγοις τούτου καὶ μάτην πειραθέντες ἀνευρεῖν εἴασαν (< ἐάω ↔ κωλύω) τὸ θήραμα καὶ ἀπῆλθον.


    ῾Ο δὲ παρεκάλεσε τότε τὴν ἔλαφον γεγωνυίᾳ (· ἐξακούστῳ) τῇ φωνῇ  ἐξελθεῖν ἐκ τοῦ σπηλαίου· οὐδεὶς γὰρ κίνδυνος ἦν αὐτῇ.


    ῾Η ἔλαφος ἐξελθοῦσα ἀπροσφωνητὶ (· οὐδὲν αὐτῷ λέγουσα) ἀπηλλάττετο. ῾Ο δ’ᾐτιάσατο τότε αὐτὴν λέγων· «῏Ω ἔλαφος, ἐγὼ μὲν ἤρκεσά (ἀρκέω· βοηθέω) σοι, ὥστε σωθῆναι, σὺ δὲ νῦν φεύγεις οὐδὲ φωνῆς ἀξιοῦσά με;» Ἡ δ’ ὑπολαβοῦσα ―εἶδε γάρ, ἅ τῇ χειρὶ ἔνευε τοῖς κυνηγοῖς καὶ ἠκροάσατο, ἃ ἔλεγεν αὐτοῖς― εἷπεν· «῏Ω φίλε, ἀλλ’ ἐγὼ ηὐχαρίστησα ἄν σοι καὶ ἐπῄνεσα (ἐπαινέω· εὐλογέω) τὴν προθυμίαν, εἰ μὴ μόνον τῷ λόγῳ ἀλλὰ καὶ ἔργῳ ἐβοήθησάς μοι».